CM2’da klasik konfigürasyon sürecinde kullanılan statik baselinelar yerine moving baseline var. Her bir CN’in effective date’i baseline’ları belirliyor. Daha önce alınmış baseline’lara CN’in history’sinden görebiliyoruz.

CM2’ya göre 4 tip baseline var. Enterprise baseline, facility baseline, product baseline ve information system baseline. Facility, product baseline ve information system fiziksel bir item içerdiği için enterprise baseline’dan farklıdır.

Naming: identify ve reuse, numbering traceability ve interchangeability sağladığı için çok çok önemli. CM2 uygulamalarına başlangıç noktası olarak naming ve numberingden başlanabilir.

Geleneksel CM2 sürecinde uygulanan CCB, CM2’da ECA, CRB ve CIB olarak uygulanmaktadır.

Closed loop change work flowda bulunan IR, CR, CN, AO öğeleri kayıtların tutarlılığı için önemli. Değişikliğin izlenebilirliği için bu iş akışı ve kayıtlar önemli.

CM2 sürecinde öğrendiğim bütün bilgileri şirketimde tamamen hayata geçiremesem bile bir sunum ile yöneticilerimi ve diğer çalışma arkadaşlarımı bilgilendireceğim. CM2-P olarak öncelikle bir assesment yapıp gapleri belirledikten sonra naming numberingden başlayarak süreci uygulamaya çalışacağım.